Chitaşi'nin Sovyet döneminde Gürcistan ve Abhazya Lazlarının genel ekonomik-sosyal durumlarını, Lazların Sovyetler'den Türkiye'ye göçlerini ele alan ve bu konularda bazı öneriler getirerek Stalin'den konuya müdahil olmasını isteyen bir yardım talebi metnidir. Mektubun üzerinde yazıldığı tarih yoktur, ancak içeriğinden hareketle 11 Şubat 1935 öncesinde kaleme alındığı (muhtemelen Ocak 1935'te) anlaşılmaktadır.
Mektubun yazıldığı dönemde, aydın ve toplumun diğer ileri gelenlerinin mektup yoluyla maruzatlarını Komünist Parti'nin en yüksek mercii olan parti sekreterine, yani Staline mektup yazmak ve sosyal konu ve haksızlıklarla ilgili yardım istemek oldukça sık karşılaşılan bir durumdu. Bu metin de bu türlü bir mektup olup, Sovyet Lazları'nın sosyo-ekonomik durumları, Laz kültür hareketi ve "Kızıl Lazistan" hakkında birinci elden, oldukça önemli bilgiler içermektedir.
Mektup, "CK VKP(B) I NACIONAL'NYJ VOPROS Kn.2. 1933-1945. Moskva 2009" adlı kitabın 93-99 sayfalarında "N 30. Pismo byvşego otvetstvennogo redaktora lazskoy kommunistiçeskoy gazety, İ. Çitaşi, İ. V. Stalinu o priçinah vyezda lazskogo naseleniya iz Gruzinskoy SSR. [Ranee 11 fevralya 1935 g.]" başlığı ile yer almaktadır. Bu çeviriye, künyesi verilen bu metin kaynaklık etmiştir.
Orijinal mektubun sonundaki ekler de bu çevirinin sonunda yer almaktadır.
(11 Şubat 1935 Yılı Öncesinde)
Değerli Yoldaş Stalin,
Her türlü yolu denedik. 1933-34 yıllarında Trans-Kafkasya Bölge Komitesi'ne; Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler)'ndeki yoldaş Beriya'ya; bundan bir buçuk ay önce de Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler)'ndeki yoldaş F. Maharadze'ye birkaç doküman şahsen iletilmesine rağmen hepsi sonuçsuz kaldı, gönderilerimizin hiçbirine yanıt alamadık.
Bu çalışma, Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti sınırları içerisindeki Laz nüfusu hakkında bilgiler içermektedir.
Lazlar, sayılarının esasen 200.000'i bulduğu Sovyetler Birliği sınırları dışındaki Türkiye'de ve Sovyetler Birliği sınırları dâhilindeki Abhazya ve Acaristan'da yaşamaktadırlar. Çoğunluğu Türkiye'den göç eden Lazlar, tütün kültürlerini de beraberlerinde getirerek bundan 50 yıl kadar önce Abhazya'ya yerleşmeye başlamışlardır. Türkiye'ye yapılan toplu göçten sonra buradaki sayıları, 1928-29 yıllarında 5000 kişiyi bulmaktaydı. 1921'den 1928'e kadarki süre içerisinde sadece Abhazya sınırlarından yaklaşık 4500 Laz göç etmiştir.
1930 yılından beri gerçekleşen göç hareketi şu verilerle açıklanabilir: Aşatskvar yerleşim yerini terk eden aile sayısı 12 — çıkış oranı %100. Parçant yerleşim yerini terk eden aile sayısı 11 — çıkış oranı %100. Kharut yerleşim yerini terk eden aile sayısı 8 — çıkış oranı %75. Pşartiluği köyünü terk eden aile sayısı 26 — çıkış oranı %50. Abgarkhuk köyünü terk eden aile sayısı 38 — çıkış oranı %100 vb. Böylece Abhazya'daki Laz sayısı 1930'dan itibaren %60, 1922 yılına oranla yaklaşık %80 oranında düşmüştür.
Aslında parti ve Sovyet kurumlarının bu durumla ilgilenmeleri gerekmektedir. Bu göçün boşuna olmadığı ortadadır fakat yukarıda da belirttiğimiz gibi tarafımızca gönderilen sayısız uyarılara rağmen bu kurumlar uyumaktan başka bir şey yapmamaktadır. İşte bu yüzden, bu işi cevapsız bırakmayacağınızı ve sadece Gürcistan'ın gerekli kurumlarına değil, aynı zamanda sayısı az olan bir grup Laz'a da gerekli uyarıları vereceğinizi bildiğimden, Sizinle şahsen iletişime geçmek zorunda kaldım.
Lazların Sovyetler Birliği'nden göç edişinin asıl sebepleri nelerdir? Sebepleri şöyle sıralayabiliriz: 1) toprak düzeninin olmayışı, 2) Lazların el sanatları, üretim ve balık tutma faaliyetlerine düşük seviyede dâhil edilişi, 3) Laz yaşam tarzının göz ardı edilişi, 4) Parti ve Sovyet çalışmalarının anlaşılır bir dilde olmayışı, 5) Kemalist ajanlar tarafından yapılan Türkiye'ye yönelik göç propagandası, 6) Sürekli fikir değiştiren toprak sahiplerinin egemenliği. Bu planlanmış göçün dayandığı nedenleri ve koşulları şöyle aktarabiliriz:
-
Toprak düzeninin olmayışı. Türkiye'den göç eden Lazlar, toprak sahiplerinin ellerinde bulunan elverişli arazileri kiralayıp buralara yerleşmişler ya da tütün işiyle uğraşan Abhaz ve Megrellerin yanında yarıcı olarak çalışmışlardır. Lazların sadece bir kısmı boş arazilere yerleşebilmiş, buraları işleyerek tütün tarımına elverişli hale getirmişlerdir. Bunun Laz ekonomisi üzerinde büyük bir etkisi olmuştur. İlk başta bu geçici bir tarım olarak görülebilir, fakat yüksek arazilerde, aşılması zor yollarda, zaman zaman içme suyu olmadan gerçekleştirilen bir tarımdır. Kiracılar ve yarıcılar Abhazya'da yaşayan Laz halkının %75'ini oluşturmaktadır. Bu sistemin kaldırılmasından sonra Lazlar, deyim yerindeyse, karaya oturmuşlardır. Bu yüzden 1929'da yapılan Birinci Tarafsız Laz Konferansı sırasında bütün delegeler şu açıklamayı yapmışlardır: "Bize toprak verin". Abhazya Merkez Seçim Komisyonu 21/22 Nisan 1930 tarihinde Laz topraklarını Bzıb Vadisi ve Kızıl Lazistan kolhozuna ayrılmış topraklar olarak ikiye bölme yönünde karar almıştır. Elbette bu, Lazlar için toprak sorununu çözebilecek yönde bir karardır fakat Merkez Seçim Komisyonu karar verdikten sonra bu hükmün yerine getirilişini takip etmemiştir. Sonuç olarak Ulusal Tarım Komitesi Bzıb Vadisi'ne yerleşim konusunda hiçbir şey yapmamış, Kızıl Lazistan kolhozu ile de ilgilenmemiştir. Kolhoza ayrılan topraklar Skurche körfezindeki ormanlık ve bataklık arazi olarak belirlenmiştir. Çiftçileri kırıp geçiren doğa ve sıtmayla olan savaşta yardım edilmesi gerekirken kimse elini kıpırdatmamıştır. Çiftçilerin kök sökme aleti, patlayıcılar, sıtma ilacı, yapı malzemeleri, damızlık at temin etme taleplerine hiçbir kurum cevap vermemiştir. Kolhozun kurucusu olarak şahsen her yere başvurduysam da ya reddedildim ya da yapacağız sözü aldım fakat hiçbir zaman işim görülmedi. Tropik hastalıklar ve barınma koşullarının olmayışı 70 üyenin yaklaşık 20 üyeye düşmesine neden oldu. Kolhozun şu an neredeyse üye sayısı kadar mezar taşı bulunmaktadır. Böylece toprak konusu çözümsüz kalmıştır, bahar ayları geçip gitmektedir.
-
Üretim faaliyetlerine düşük seviyede dâhil ediliş. Fırıncı, pastacı, doğuya özgü tatlılarda usta, ormancı ve balıkçı olarak bilinen Lazlar işsiz kaldılar. Sadece son iki yıldır üretim faaliyetlerinde yer almaya başladılar ki bu da çok zayıf ilerlemektedir. Balıkçılar küçük ve karışık gruplara ayrıldılar ve Oçamçire'den Gagra'ya kadar yayılmış durumdalar. Bir ya da iki noktada toplanma balıkçılar arasında soruna yol açmaktadır, karışık değil de sadece Lazlardan oluşan bir grup ise mümkün gözükmemektedir. Çoğunlukla Ruslardan oluşan gruplar Lazlar arasında anlaşmazlığa yol açmaktadır. Balıkçı Lazların bu konuda şöyle bir bildirileri vardır: "Ruslar içki içiyor, küfrediyor, gerektiği zaman denize açılmıyor, dillerimizi bilmediğimizden ne onlar bizi anlıyor, ne biz onları anlıyoruz". Bu spesifik yaşam tarzının (içki, küfür), dildeki farklılığın balıkçılık sektörü tarafından tabii ki dikkate alınması gerekmektedir.
Lazların birlikte çalışmaya dâhil edilmesi amacıyla "Lazistan" emekçiler birliği kurulmuştur. Bu sayede Lazlar (esnaf ve zanaatkârlar) üretim sürecine dâhil edilme şansını elde etmişlerdir, fakat birliğin başkanı bütün mallara, para kaynaklarına el koymuş ve üyeleri sürekli atmıştır. İşçi sendikası da birliğin kapatılmasına karar verip üretim sürecine dâhil edilen Lazları tekrar sokağa atmaktan başka bir yol bulamamıştır (1934). Şimdi esnaf ve zanaatkâr sorunu tekrar karşımıza çıkmış bulunmaktadır.
- Laz yaşam tarzının göz ardı edilişi. Balıkçılar örneğinde olduğu gibi Lazların göç ediş nedenini kısmen göstermiş olduk. Görüldüğü gibi yaşam tarzları hala etkili olmaktadır. Bir yandan aile çevresinde diğer yandan Müslüman kimlikleriyle Lazlar kapalı bir tutum sergilemektedirler. Bunun halkın üzerindeki etkisi ortadadır ve Siz'in de bildiğiniz gibi çalışma esnasında dikkate alınması gerekmektedir, fakat bu da göz ardı edilmiştir.
Aile hayatı, aile reisini öne çıkarmaktadır (Lazca it-dape). Bu başarılı insan, makamını kullanarak akrabalarından açık bir şekilde yararlanır. Karşılıklı yardımlaşma geleneği (muhtemelen "noderi" - imece kast edilmiştir, ç.n.) onun için güvenilir bir araçtır. Zengin köylü alaşağı edilip, kolektifleştirme geri geldiğinde yoğun bir göç bu yüzden başlamıştır. Ailenin en büyüğü olan zengin köylü kendi postunu kurtarmıştır. Sarishaların babası olan zengin köylünün bu ayrılışı aynı aileden üyelerin ve 14 çiftliğin de beraberinde ayrılışını getirmiş fakat bunu kimse dikkate almamıştır. Kayıtsız bir şekilde izlemişlerdir.
Diğer bir durum. Laz köylerine ya da ilçelerine diğer halklar (Ermeniler, Rumlar vb.) yerleşmeye başladıklarında Lazlar o bölgeyi terk etmeye başlıyorlar. "Kızlarım, oğullarım burada büyümekte fakat etrafta yabancılar var, bu hiç iyi değil", diye cevap veriyor bir Laz köylüsü. Şunu bilmek gerekir ki bir Laz aynı dinden olan bir Türk'e bile kızını vermez. Bu da ayrılışımızın özel nedenlerinden biridir. Kim bunu dikkate alıyor? İçki, küfür — bu geçmiş köle düzeninin kalıntıları Lazları üretim sürecine dahil olmaktan alıkoymaktadır.
-
Parti ve Sovyet çalışmalarının anlaşılır bir dilde olmayışı yukarıda belirtilen her şeyi daha da zor bir hale getirmektedir. Aslında bu toplumla kimse anlaşılabilir bir dilde konuşmamaktadır, Sovyet kanunlarını, etkinliklerini izah etmemektedir, sadece Sovyet gerçekçiliğiyle değil uluslararası gerçekçilikle de bizi yüzleştirmemektedir. Lazca bir yayının olmaması herkesi daha da etkilemektedir. Acaristan'da bütün işler Gürcüce, Abhazya'da Rusça, Abhazca, Rumca yürütülmektedir ve Lazlar bu dil yığınlarından hiçbirini bilmemektedir. 14 yıllık Sovyetleştirme sürecinde Lazlarda gündelik hayat çok az değişikliğe uğramıştır. Tek tesellimiz, büyük engelleri aşarak Abhazya'da, Laz halkı için de hayatlarında ilk defa anladıkları bir dilde yazılan 1. ve 2. sınıflar için Lazca ders kitaplarına ulaşmak olacaktır.
-
Sınıf düşmanlarının çalışmaları. Bu durumdan anlaşılmaktadır ki, halkın anladığı bir dille sınıf düşmanı mükemmel bir iş başarmıştır. Burada birbirini destekleyen iki tür düşman görmekteyiz: Kemalist ajanlar ve yerel zengin köylüler, gerçekten bu iki tür tek bir kişi olarak var olabilmektedir. Kemalist ajanlar zayıflığımızdan faydalanarak büyük bir iş başarmışlardır. Amaçları açık ve nettir. Burada herkesin er ya da geç bir iş, okul kuracağını, Lazca yazılı dilini ve edebiyatını yaratacağını ve bunun, Kemal'in üzerlerinden idari ve ekonomik tasfiye politikası yürüttüğü Türkiye'deki Lazları da etkileyeceğini bildiklerinden burada hiçbir Laz bırakmak istememektedirler.
Buradaki ajanlar, Sovyet kostümleri giymelerine rağmen zengin köylüler ve onların yardakçılarıdır. Bunlardan biri, Eşera köyünden Ahmet Dilaver oğludur. Kendisi Gürcistan Komünist Partisi (Bolşevikler) ve Abhazya Merkez Seçim Komitesi üyesidir, aynı zamanda Türkiye'ye göçe yönelik propaganda amacıyla yapılan gece oturumlarını düzenleyen kişidir. Komünist Gençlik Örgütü üyeleri bu oturumları Köy Meclisi'ne bildirdiklerinde tedbir alınmamış, aksine toplantıyı düzenleyen kişilere haber verilmiştir. Birkaç gün sonra ise bildirimde bulunan Komünist Gençlik Örgütü üyesi köylü yaralanmıştır. Bu olay Sohum'dan 7 km. uzakta meydana gelmiştir. Bölge Komitesi'ne, Kamu Politika Yönetimi'ne haber verilmiş fakat bunun hiçbir etkisi olmamıştır. Dilaveroğlu'nun sayesinde Türkiye'ye göç vizesi çıkarılmıştır. Türkiye'ye göç edecek imkânı olmayanlara para dağıtılmıştır. Kendisi bu durumu: "Kemal Kuran'ı nasıl yok ettiyse ben de Lazları buradan defedeceğim" şeklinde özetlemiştir. Onun bu Sovyet iktidarına özgü politik açıklamaları: "Sovyet iktidarı zengin köylünün üzerine orta halli köylüyü, orta halli köylünün üzerine fakir köylüyü, fakir köylünün üzerine de ırgatı bindirmiştir. Zengin köylünün dibine gaz yağını döküp ateşe vermiştir. Köylü yanmış, etraftaki herkes çığlığı basmıştır". Bu iğrenç, düşmanca bir skandal değil de nedir?
Bu durumu Kamu Politika Yönetimi'ne bildirdim. Daha sonra Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevikler) Trans-Kafkasya Bölge Komitesi'ndeki görev süresinde yoldaş Meerzon'a iki kere bildirimde bulundum. Yoldaş Meerzon bütün bu durumu incelenmesi için Abhazya'ya iletti. 1933 yılında, şimdiye dek bir kere bile incelemede bulunmamış bir komisyon atandı.
Bir diğer kişi Tskhara-Şubara köyünden Camferişi Osman. Mal beyanına göre zengin köylünün 6 ineği, bir adet daimi işçisi var, orta halli olarak kaydedilmiş. Köy Meclisi ve Genel Komite üyesi, parti adayı. İşleri tersten yaptığı ise aşikâr. Zengin köylüler orta halli, orta halliler ise zengin olarak gösteriliyor. Kendisininki de dâhil zengin köylü ekonomisi gizli tutulmakta. Örneğin köylü P. Torsulişi'nin 8 adet hamile ineği olmasına rağmen üç adet yazmakta vb. Kendisi Laz okullarının ateşli bir karşıtı, Türk okullarının ve "Türkiye'den getirilmesi gereken" kitaplarının ise yandaşı. İşte sınıf düşmanlarının iki tipik temsilcisi ve ellerine teslim edilen Laz köylerinin kaderi.
Ateşli çatışmaların tümü kolhozda meydana gelmiştir. İtiraf ediyorum ki geçmişte, Türkiye Lazistanı'nda faaliyette bulunan iki haydut bizim hatamız yüzünden buraya sızdı. Devrimin ilk günlerinden itibaren bizim tarafımıza katıldılar. Daha sonra uzun süre Kamu Politika Yönetimi'nde çalıştılar. İşte bu yüzden doğru yolu bulduklarını sanarak onları kolhoza dâhil ettik fakat büyük bir hata etmişiz. Sonrasında içindekiler bir bir ortaya çıktı. Yumruklaşmalar, tehditler, spekülasyonlar ve sahtekârlıklar belirmeye başladı. Bu da kolhozdan ayrılma nedenlerinden biri olmaya yetti. Bölge Komitesi'ne soru önergesi vermek zorunda kaldım. Bunun gizli olduğunu, koşullarımızın belirgin olduğunu vb., yaptığım bildirinin aramızda kalması gerektiğini söyledim, rica ettim ve bu iki kişinin, laf arasında akrabanın, çıkarılmasını fakat bu çıkarılmanın işimiz üzerinde yıkıcı bir etkisinin olmamasını talep ettim. Gelin görün ki her şey eskisi gibi kaldı, bu iki kişi bildirimden haberdar oldu ve taciz başladı.
İşte bu koşullar altında çalışmamız gerekti. Bütün kurumların bize yardım etmesi, bu işte elimizden tutması gerekiyordu fakat hepsi yardım çağrılarımız karşısında sessizliklerini korudu. 1933 yılında Abhazya'da, Bölge Komitesi'nin önünde Lazların durumu ve düzensizlik hakkında soru önergesi verdim. Benimle hemfikir oldular, Gürcistan Komünist Partisi (Bolşevikler) kurumu olan Abhazya Bölge Komitesi bürosu kararıyla pratik teklifler yazmayı önerdiler. Üç ay geçti, bir şeylerin değişmesi gerekiyordu, değişti, sonra tekrar iletildi. 1934 yılı geldi, bahar yaklaştı, bir takım maddeler eskidi. Yine değiştirdik ama 1935 geldi çattı, karar öylece duruyor, çöp kutusuna atılmak için sırasını bekliyor.
Bütün bunların hepsi bir grup insanla birlikte yapılan incelemelerden, köylülerle yapılan konuşmalardan sonra yazılmıştır. Artık herkes bir karar verilmesi gerektiğinin farkındadır. Ortaya çıkan durum, toplumun temsilcileri olan az sayıdaki aktivist Lazların, eğitimli işçilerin yetkiyi kaybetmesidir.
Bu yüzden köylüler şöyle bir sonuca varmaktadır: "Ahmet Dilaveroğlu — parti üyesi, Merkez Seçim Komisyonu üyesi, yani iktidarın bir parçası. Eğer böyle davranıyorsa demek ki ona böyle emir veriliyor". Ortaya çıkan durum üzerinden yapılan doğal bir çıkarım. Sonuç olarak Dilaveroğlu, Torsulişi, Camferişi arkamızdan gülmektedirler. Kolhoza sızan eski haydutlar onu mahvediyorlar, envanter eksilip duruyor, hayvanlar ölüyor, ek yapılar bölüşülüyor. Biz ise beklemekteyiz - kimisi Bakü'de, kimisi Moskova'da, Leningrad'da, Batum'da, ne zaman çalışmamız gerektiğini söylemelerini bekliyoruz.
Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler)'nin bu düzensizliğe, zengin köylülerin Laz köylerinde yoldan çıkmalarına, raporlar hakkındaki bütün bu haykırışlarımıza cevap vermesini bekliyoruz. Fakat beklemek yetiyor mu? Bütün bunları yoldaş Beriya'ya bildirmemin üzerinden muhtemelen beş ay geçti, 09.12.1934'ten, raporları yoldaş Maharadze ve Oragvelidze'ye (Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler)) iletmemin üzerinden çok süre geçti fakat hala cevap yok.
Aylardan Ocak. Köylüler bahara hazırlık yapıyor. Onları durduracak kararın önüne geçemezsek Lazların bir kısmı Sovyet sınırlarından göç edecek. Gerçekten bu bahar Lazların hayatına bir değişiklik getirecek mi?
Umutlar size bağlı. Lazların Sovyet sınırlarından çıkıp gitmesini sadece Siz durdurabilirsiniz, buralarda ulusal kültürümüzü sadece Siz kurabilirsiniz. Talimatlarınızı bekliyoruz: Türkiye ile görüşmelere neden olmamak için işe koyulmak gerekiyor.
Lazların bu sorunu hakkında daha pratik bir karar vermek gerekiyor. Açık bir şekilde ifade etmeye çalışacağım:
- a) Abhazya Merkez Seçim Komisyonu'nun Lazları iki noktada toplama kararının onaylanması: Bzıb Vadisi, "Kızıl Lazistan" kolhozu.
b) Lazların Bzıb Vadisi'ne yerleşebilmesi için, bu etkinliği yönetebilecek bir organizasyon komitesinin kurulması.
c) "Kızıl Lazistan" kolhozunda toprak arazilerinin kurutulması konusunda toplantılar düzenlenmesi, araziyi köklerden temizlemek için teknik araçlarla donatılması.
d) Bzıb ve "Kızıl Lazistan" kolhozunda yerleşimciler için inşa malzemelerinin ve olanakların sağlanması.
- Abhaz ve Acar ticaret birliklerine Laz esnaf ve zanaatkârlardan oluşan gruplar organize etmelerini teklif etme.
- Balıkçıların Gudauta bölgesinde toplanması. Kolhozda balıkçılar birliğinin kurulması.
- Bzıb ve kolhozdaki Lazların ekonomik durumlarını güçlendirmek amacıyla üç yıl süreyle süt ve tereyağı teslimatından mahrum bırakma.
- Bzıb'da bir adet Laz Ulusal Köy Meclisi, köy meclisinden olan uzaklığı dikkate alınarak (yaklaşık 5 verst), Kindgi köyündeki köy meclisinin boyunduruğunda bulunan daha küçük bir köy komisyonunun kurulması.
- Şu an başka işlerde çalışan Lazların aktif bir işe yönlendirilmesi.
- Köy meclislerindeki Lazlardan oluşan temsilciler birliğine onay verme, zengin köylüleri ve yardakçılarını kovma, Bölge Meclisi ve Abhazya-Acaristan Merkez Seçim Komisyonlarına Laz halkından temsilciler getirme.
- İlkokulu Laz diline dönüştürme, bunun için de öğretmenlerin yeniden yetiştirilmesini ve ders kitaplarının basımını sağlama.
- Abhazya Devlet Yayın Evi ve Abhazya Parti Yayın Evi'ne parti, Sovyet, tarım, sanat ve edebiyat yayınlarını Lazca yapmasını teklif etme.
- Gürcistan'ın Laz nüfusu arasında kültürel ve eğitsel bir inisiyatif niteliği taşıyan noktalarda alt büroları olan bir Ulusal Kültür Evi organize etme.
Bu etkinlikler, hâlihazırdaki Lazlar arasında Sovyet çalışmalarının gelişimini destekleyecek ve onların SSCB halklarının yürüttüğü bu devasa yapıya dâhil olmalarını sağlayacak niteliktedir.
Söz sizindir yoldaş Stalin, beklemekteyiz.
İçten selamlarımla, Komünist Laz Gazetesi Sorumlu Eski Editörü, Yeni Laz Alfabesi Birim Yönetici Sekreteri İskender Tsitaşi.
Bakü, 4, Sobornaya, 16, Daire 2
Tsitaşi İskender.
Toplum-Politika Tarihi Rus Devlet Arşivi, Kitaplık 667, Envanter 1, Dosya 12, Sayfa 80-90. Kopya, Daktilo yazısı.
Dipnotlar:
- L. P. Beriya — Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler) Birinci Sekreteri (1931-38).
- F. İ. Maharadze - Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi (Bolşevikler) Daire Üyesi (1934-35).
- J. İ. Meerzon — 1932-1934 yılları arasında Tüm Birlik Komünist Partisi (Bolşevikler) Trans-Kafkasya Bölge Komitesi sekreteri.
- Notta bulunan ekler - Karar taslağı, muhtemelen yazar tarafından oluşturulan notlar: "Karar taslağı. İncelendi: Lazların çalışmaları hakkında etkinlikler. Karar verildi: I. Toprak-Ekonomi Yapısı Hakkında: 1) Abhazya Otonom Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nde toprak sistemi için geniş bir alana dağılmış Laz halkının bir parçasının "Kızıl Lazistan" kolhozuna, bir parçasının da Bzıb vadisine isteğe göre yeniden yerleştirilmesi amacıyla yol almak. 2) Bu etkinliği yürütmek amacıyla Abhazya Ulusal Tarım Komitesi huzurunda, Halk Konseyi Delege başkanlığı altında, ilgili kurumları ve Laz halkını da dâhil ederek toprak düzeni konusunda bir komisyon oluşturmak. 3) Lazların toprak düzeni konusundaki komisyonun görevleri: a) Yerleşmeyi arzu edenlerin sayısını ve yerleşim yerlerini belirlemek; b) Lazların Bzıb vadisindeki yerleşimi mümkün toprak arazilerini belirlemek; c) "Kızıl Lazistan" kolhozu topraklarının kurutulması, teknik donanımı, planlanmış yapısı ve tarım alanlarının belirlenmesi konusunda etkinlikler düzenlenmesi; d) Gerekli inşa malzemelerinin sayısı dikkate alınarak yerleşim masraflarına yönelik harcama tahminlerinin oluşturulması. 4) Abprosoyuz'a ve Acarpromsoyuz'a promisel-kooperatif zanaat birlikleri organize etmesini teklif etme; 5) Abhazya balıkçılık kurumlarına Laz balıkçılarını Gudauta bölgesinde toplayıp ayrı bir birlik kurmasını, "Kızıl Lazistan" kolhozunda da kolhoz üyelerinden bir balıkçı birliği oluşturmasını teklif etme; 6) Bzıb vadisi ve "Kızıl Lazistan" kolhozundaki Laz halkının ekonomik gücünün pekiştirilmesi amacıyla üç yıl boyunca zorunlu süt ve et teslimatından muaf tutma. II. Sovyet-Parti Yapılanması Hakkında: 1) Bzıb vadisindeki Laz yerleşiminde bağımsız bir Laz ulusal köy meclisi ve birincil parti örgütü kurma; 2) "Kızıl Lazistan" kolhozunda Kindgi köy meclisi bünyesinde bir belde meclisi organize etme; 3) Laz Köy Meclisi, kolhoz ve zanaat birlikleri ile kültürel-aydınlanma çalışması için belirli yoldaşları (Tsitaşi İ. (Bakü), Karalişi N., Kelencerişi Ş., Vanlişi M., Tantuşi A. (Batum), Sofişi R., Kuçumetişi R., Bayramişi, Saşrişi G., Kaparmalişi L., Bekirişi B. (Abhazya), Aşik M. (Moskova)) seferber etme; 4) Abhazya parti örgütlerinin, Sovyet kurumlarına sızmış zengin köylü ve ajanları ifşa etmek amacıyla köy meclislerindeki Laz temsilcilerinin bileşimini denetlemesi; 5) Lazlar arasından köy, bölge sovyetlerine ve Abhazya-Acaristan özerk cumhuriyetleri Merkez Yürütme Komitelerine temsilciler öne çıkarma. III. Kültür-Aydınlanma Çalışması Hakkında: 1) Laz okullarında ilköğretimi anadilde vermeye geçme, bunun için Abhazya ve Acaristan Halk Eğitim Komiserliklerinin bu konuda pratik önlemler geliştirmesini ve okulları hem öğretmen kadrosuyla hem de anadilde ders kitaplarıyla donatmasını sağlama; 2) Abhazya ve Acaristan Halk Eğitim Komiserliklerine, Laz yerleşim yerlerinde okuma-yazma seferberliği noktaları ve kızılköşe/okuma evleri ağı kurma görevi verme; 3) Acarpartizdat ve Abpartizdat'ın üretim planına Lazca parti, Sovyet ve sanat edebiyatı basımını dahil etme; 4) Dil, yazı dili, anadilde eğitim metodolojisi sorunlarının işlenmesi ve Gürcistan SSC Laz nüfusunun kültürel düzeyinin yükseltilmesi amacıyla "Kızıl Lazistan" kolhozunda, yerlerde şubeleri olan bir Ulusal Kültür Evi örgütünü onaylama, bunun pratik uygulanmasını Abhazya Merkez Yürütme Komitesi'ne, Acaristan Merkez Yürütme Komitesi ile mutabakat halinde, görevlendirme; 5) Yeni (Latinleştirilmiş) Laz alfabesi şubesinin kurulmasını onaylama, Abhazya ve Acaristan Merkez Yürütme Komitelerine şubenin çalışması için gerekli kaynakları ayırmayı teklif etme" (Toplum-Politika Tarihi Rus Devlet Arşivi, Kitaplık 667, Envanter 1, Dosya 12, Sayfa 91-93).
- Gürcistan Komünist Partisi (Bolşevikler) Abhaz Bölge Komitesi'nin 11 Şubat 1935 tarihli ajandasına "Lazların İşleri Hakkında Gürcistan Komünist Partisi (Bolşevikler) Merkez Komitesi Komisyon Raporu" dâhil edilmiştir. Karar aşamasında şundan bahsedilmiştir: "Düzeltmeye tabi tutulan ve fikir alışverişine açık olan tekliflerin kabul edilmesi. Nihai düzeltme komisyonun görevi altındadır. İş süresi 3 gündür. Tek bir fikrin var olması halinde, Yoldaş Ladariya ile kararlaştırıldığı gibi komisyon kararı Gürcistan Komünist Partisi (Bolşevikler) Bölge Komitesi kararı olarak sayılır" (Toplum-Politika Tarihi Rus Devlet Arşivi, Kitaplık 17, Envanter 18, Dosya 88, Sayfa 54). Madde eki bulunmamaktadır.